Tahıl ve Nişasta işleme endüstrisinde, mısır, buğday ve patates gibi nişasta içeren hammaddeler nişasta, protein ve liflere dönüştürür. Enzimler kullanılarak nişasta ayrıca şekerlere, dekstrinlere ve poliollere dönüştürülebilir.
Mısırdan glikoz şuruplarının endüstriyel üretimi, ABD'de 19. yüzyılın ikinci yarısında nişastanın asit hidrolizi yöntemiyle glikoza dönüştürülmesi ile başlamıştır. Bir enzimin endüstriyel glikoz şurubu üretiminde ilk kullanımı 1938'de gerçekleşti. 1970'lerde, nişastayı 100°C'nin üzerinde sıvılaştırabilen alfa-amilazlar enzim üreticilerinden temin edilebilir hale geldi. Bu nedenle, nişastanın enzimatik hidrolizi ile glikoz şurupları üretmek için çok geçmeden işlemler geliştirildi. Enzim teknolojisindeki daha ileri gelişmeler, endüstrinin nihai ürün çeşitlerini geliştirmesine izin verdi.
Tahıllar öğütülür ve ardından glüten/protein, lif ve nişasta fraksiyonlarına ayrılır. Nişasta fraksiyonu daha sonra maltodekstrinlere sıvılaştırılır. Sakarifikasyon aşamasında bu moleküller geniş bir ürün yelpazesine dönüştürür. Enzimler, prosesin birçok adımında kullanılır, bu da teknik ve çevresel faydaların yanı sıra çok çeşitli farklı ürünlere yol açar. ORBA'nın çözümleri yandaki tabloda listelenmiştir.